Ellie blijkt best goed in dit beleggen en wanneer een jeugdvriendin weer contact zoekt, legt ze haar graag de basisprincipes ervan uit. In begrijpelijke taal, zodat ook wij als lezers leren wat een ‘short squeeze’ is, of welke berichten in beleggersgroepen op Reddit je wel serieus moet nemen, en welke niet. Dat doet Bervoets slim, want hierdoor voelt het niet alleen voor de personages, maar ook voor ons als lezer ineens heel haalbaar, dat béétje extra geld. En dus vragen niet alleen zij, maar ook wij ons af of we het niet verdienen dat beetje extra geld, voor een betere toekomst, om een scheidingsadvocaat te kunnen betalen, of van die studieschuld af te komen. Niemand in deze roman wil ríjk worden, ze willen alleen maar even adem kunnen halen. Alleen wordt dat steeds lastiger naarmate ze meer en meer speculeren via Matador en de klachten van de beleggers worden steeds grimmiger en vreemder.
Daarmee is ‘Geld verdienen’ ook een roman over de symbolische stank van geld: wie levert er in wanneer jij wat verdient? En verdien je die verdienste wel? Hoewel de roman aan het einde wat ontspoort, weet Bervoets op prikkelende en slimme wijze ons aan het denken te zetten over wat het probleem is van apps als Matador en andere financiële speculaties. Als een soort literaire Gary Stevenson.